Hoe voelt hoogsensitief zijn? Een verhaal over prikkelverwerking.

Blog Bijzonder Kind HSP Hoogsensitief

Hoogsensitiviteit is geen stoornis. Je bént HSP, je kunt het niet ‘hebben’. Het hoeft zelfs geen probleem te zijn als je er goed mee weet om te gaan.

Toch hebben veel HSP’s klachten. Door hun gevoeligheid voor omgevingsprikkels ligt in onze drukke en veeleisende maatschappij overprikkeling altijd op de loer. Overprikkeling bij o.a. autisme is een thema dat regelmatig terugkomt op Held& Mama. De een heeft juist heel veel prikkels nodig, de ander weer niet. Maar hoe voelt het nu echt om de hele dag overladen te worden met prikkels? Steph legt het uit in een heel mooi blog.

Een fragmentje van mijn hoogsensitiviteit

Onlangs werd mij gevraagd om iets te schrijven over mijn hoogsensitiviteit om zo ook anderen te kunnen informeren over HSP. Maar hoe vat je dit onderwerp in godsnaam samen in een aantal zinnen wanneer het zo verweven zit in alles wat je doet en wie je bent?

Ik besefte namelijk al vrij snel dat ik een beetje anders was. Ik voelde me vaak onbegrepen en ik was altijd aan het nadenken over andere zaken dan mijn leeftijdsgenoten. Als ik aangrijpende beelden op de televisie zag, dan was het net alsof het mijn verpletterende verantwoordelijkheid alleen was om dat probleem op te lossen en te dragen. Beelden van onrecht en stervende dieren hakten er ongenadig in en bleven daarna ook nog dagen, weken en zelfs maanden lang rondspoken in mijn hoofd.

Mijn zintuigen die werken zo goed,  dat het soms voelt alsof ik superkrachten heb. Mijn man zegt me daardoor vaak dat ik haviksogen heb maar ook mijn oren en mijn neus moeten hiervoor niet onderdoen want ieder klein geluidje en geurtje (dat anderen niet eens opmerken) trekt mijn volle aandacht.

Mijn lichaam lijkt dan weer op een barometer. Hij slaat alles op van stress en spanning en hij maakt me dit duidelijk op de meest uiteenlopende manieren. Hoofdpijn, nekpijn, maagpijn, vermoeidheid, neerslachtigheid, krampen, kortademigheid, boos worden. Je kan het zo gek niet bedenken of het kan wel een signaal zijn! Hij reageert ook steevast op medicatie met allerhande bijwerkingen waardoor ik vaak moet stoppen of lagere doseringen moet nemen. Contraceptie nemen bijvoorbeeld, bleek voor mij al snel onmogelijk!

Maar het gaat zelfs nog verder dan dat! Verschillende materies, lichaamsvreemde voorwerpen, stoffen en parfums worden vaak niet verdragen. Maandverbandjes met geurtjes bezorgen me jeuk en schimmel. Bepaalde parfums benemen me letterlijk de adem of doen me kokhalzen! Tandimplantaten bezorgen me ontstekingen, een spiraaltje met hormonen doet mijn haar uitvallen en van bruin brood krijg ik dan weer buikpijn. Helaas voor mij, zijn dit slechts maar een aantal voorbeelden uit een hele lange lijst.

Zelfs mijn hoofd lijkt vaak zijn eigen leventje te leiden en stopt nooit met denken.

En dan is er nog mijn hart dat ik meedraag als een grote met helium opgevulde ballon. Veel te zichtbaar, onbeschermd en kwetsbaar. Het is dus zeker niet altijd even gemakkelijk om hoogsensitief te zijn, daarin moet ik eerlijk zijn. Maar als je weet dat je het bent en als je leert om je eigen handleiding te gebruiken dan is het vaak fantastisch want tegenover ieder minpuntje (van hierboven) staat er ook pluspunt!

We merken altijd wel ergens die kleine juweeltjes op waar anderen gewoon aan voorbijlopen! We kunnen kinderlijk intens genieten! Met onze creatieve kanten kunnen we prachtige dingen creëren en we zijn oh zo zorgzaam voor de wereld om ons heen! Het is dan misschien een hele zoektocht, dat is waar! Maar als je de uitdaging aandurft, dan komt de bewustwording en de dankbaarheid dat je beschikt over een wel heel prachtige karaktereigenschap. Eéntje om te koesteren!

Stephanie is 39 jaar, hoog sensitief en mama van drie. Haar oudste zoon Jarno van bijna 12 heeft autisme, dochter Emma van bijna 10 ADHD en dyscalculie en haar klein bubbeltje van 3 Louis die vermoedelijk alleen hoog sensitief is. 

Deel via:     

Lees alle artikelen van Stephanie op Held& Mama

Lees ook