Is hij niet te groot voor dat speelgoed?

Blog Is hij niet te groot voor dat speelgoed   autisme en ontwikkelingsachterstand

Aan Mees zie je niets.
Aan Mees merk je in eerste instantie niets.
Mees is een grote jongen. 11 jaar oud en bijna 58 kilo schoon aan de haak, een grote blonde knuffelbeer.

Vanmiddag waren we bij een indoorspeeltuin, iets wat we niet vaak doen omdat het eigenlijk te druk is voor Mees. “He mam ik speel met dit meisje, we spelen paardje”. “Goed hoor jongen, niet te wild doen hé, want zo groot is ze niet!” Mees rent samen met het meisje, dat uit de gesprekken 5 jaar oud blijkt te zijn rond en later zie ik ze op een hobbelpaard voorbijkomen, met rode wangen en juichend van plezier!

“Kijkt die jongen wel uit met dat kleine meisje, hij is nogal druk!” “Wil hij niet lekker met leeftijdsgenoten spelen, dat is toch veel leuker voor hem!”, “Nou nou kijk hem zitten op dat paard, zo’n grote knul”! Zomaar in een paar minuten opmerkingen van andere moeders en een oppas-oma. Vanbinnen voel ik een steek in mijn buik. 

Mees vraagt na het spelen om een ijsje. Maar ik heb besloten dat dat vandaag niet gekocht gaat worden en ik heb dit van tevoren al een paar keer aangegeven. Zijn onderlip gaat trillen, hij roept dat hij een ijsje wil. Nee Mees, dat hadden we afgesproken, geen ijs vandaag! Mees gaat steeds harder huilen en dikke tranen rollen over zijn wangen. “Nou zeg zo’n grote jongen huilt toch niet hoor ik achter mij zeggen.

Mees kijkt de mevrouw tussen zijn tranen door niet begrijpend aan. Hij stampt op de grond en roept dat hij nooit iets mag. “Zo dat ziet er gezellig uit”. Ik pak gauw mijn spullen en neem Mees mee, als een slappe dweil hobbelt hij achter me aan..

Een klein stukje verderop zie ik een kleuter precies hetzelfde doen... Ik ben verdrietig over de opmerkingen en het gevoel wat ik heb dat ik me steeds maar wil verdedigen. Moet ik dan altijd maar zeggen: Mees heeft een verstandelijke beperking en reageert nu eenmaal als een kleuter, of moet ik juist... Maar het antwoord is nee. Ik moet helemaal niets. 

Ilse Bunnik is 40 jaar oud, getrouwd en moeder van 2 mooie zoons. De jongste heeft autisme en een verstandelijke beperking, de oudste 'alleen' autisme. Op Held& Mama blogt zij maandelijks over haar gezin, autisme binnen het gezin, de relatie tussen de twee broers, ervaringen in het Cluster 3 onderwijs en over haar praktijk Algiz-Oerkracht.

Deel via: