Picture Perfect, een gedicht over relativeren

Blog Picture Perfect wat gewoon onmogelijk is

Nu de kerst lunches en diners op de basisscholen weer geweest zijn en de kerstdagen weer voor de deur staan is het fijn om even te relativeren. Facebook en Instagram stromen vol met de mooiste foto's van ouders die het voor elkaar hebben gekregen de mooiste Pinterest ideeën voor het kinderbuffet te koken. Ik vraag me dan oprecht af: hoe dan?!

Maar is dat wel zo?

Van kindjes in de mooiste kerstkleding voor een mooie kerstboom, zo mooi zo perfect... Maar het leven is niet altijd perfect, en je dat realiseren is goed. Zeker een kind met bijvoorbeeld een ontwikkelingsachterstand zal moeite hebben met drukke dagen zoals die er zijn in december. Een kind met autisme dwingen 'gezellig' mee te doen aan een veels te drukke lawaaierige kerstlunch is meestal een onbegonnen klus. De ADHD'er stuitert waarschijnlijk nog een tandje harder...

Hoe mooi het soms ook lijkt op die perfecte plaatjes, dat is het onmogelijk 24/7. Ook niet bij mensen die het wel zo voordoen. Daarom: geniet van wat wel lukt en wat wel mogelijk is! Al is dat misschien een mislukt gevuld ei en 2 kinderen voor een kerstboom die scheef staat met een shirt wat eigenlijk niet echt kerstwaardig is maar ze wel heel leuk staat terwijl ze even géén ruzie maken tijdens de decemberstress... 

Picture Perfect

Er worden elke dag zoveel ‘perfecte plaatjes’ de wereld ingepompt
dat we er niet eens meer bij stilstaan welke impact dit kan hebben op anderen
op mensen die het al wat moeilijker hebben
en zichzelf wanhopig afvragen
waarom zij niet aan deze standaard voldoen
want weet je
niet iedereen kan deze beelden in de juiste context plaatsen
of beschikt nog over voldoende kracht om dit te relativeren
en te beseffen dat achter de meest idyllische plaatjes
er vaak volledige onuitgesproken, ongekende verhalen schuilen
dat die bepaalde foto misschien maar één mooi fragmentje is uit 24 uur
vastgelegd door iemand die op dat moment ook gewoon blij was
dat hij even zijn rotdag vergeten was

StephN

Deel via:     

Stephanie is 39 jaar, hoog sensitief en mama van drie. Haar oudste zoon Jarno van bijna 12 heeft autisme, dochter Emma van bijna 10 ADHD en dyscalculie en haar klein bubbeltje van 3 Louis die vermoedelijk alleen hoogsensitief is. 

Lees alle artikelen van Stephanie op Held& Mama

Gerelateerde blogs en gedichten: